از تخته تا سنگ

تخته درباره انگشت و تنش صادق است و درباره بقیه چیزها ساکت: پایی که سر می‌خورد، کلیپی که دیده نمی‌شود، سنگی که پیش از کراکس پوست را می‌خورد. آنچه منتقل می‌شود درجه نیست. باسن نزدیک دیوار است، دست صاف وقتی می‌شود گرفت، و تصمیم به صعود سه حرکت بعدی پیش از آنکه خودت را جابه‌جا کنی.

جلسه سالن هنوز می‌تواند تمرین باشد. پا را عمداً بد بگذار. مسئله را دوباره از گیره‌ای بدتر صعود کن. ست را وقتی حرکت هنوز تیز است قطع کن، و حرکتی را بنویس که شکست، نه درجه‌ای را که تمام شد.

بیرون، کلیپ را بخشی از سکانس بخوان. اگر درا در حرکت سخت کنار باسنت است، یا سکانس غلط است یا کلیپ زود است. همین انتخاب، فرق صعود تخته و صعود مسیر است.